 Een jubileum! Vijftig dagen met op straat gevonden spullen!
Daar moet op gedronken worden. Deze glazen lagen ook in de puinbak van dag 48.  In de puinbak van dag 48 lag een grote zak kartonnen bekertjes.
Het slaat nergens op dat ik ze bewaar. Ik houd helemaal niet van koffie uit bekertjes. Bovendien heb ik genoeg echt mooie kopjes om een groot gezelschap stijlvol van koffie of thee te kunnen voorzien. Misschien toch maar eens aan het Haags Kinderatelier geven. Daar maken kinderen Kunst van dit soort oude spullen.  Een tijd geleden schreef ik op dit blog al dat we van alles gevonden hebben in een puinbak voor restaurant De Brave Hendrik – dat toen net ter ziele was. Ik ga alle spullen in deze serie noemen.
Om te beginnen een Nederlandse vlag. Ik denk dat het restaurant’m had om op te hangen tijdens kampioenschappen voetbal. De nieuwe eigenaar zag misschien Nederland niet meer zo gauw een prominente plaats innemen in zo’n kampioenschap. Dus hùp, weg ermee.   Mooie schaal hè? Echtgenoot vond hem ergens buiten. We gebruikten hem jarenlang als ‘croissantschaal’.
Maar oh wat jammer, ik stootte er een keer een stukje af. Kijk, zo ziet hij eruit als ik er geen beschermend gebaar omheen maak. Zonde hè.  Net zoals de borden van gisteren, vonden we deze schalen op twee verschillende momenten. Ik zou niet meer weten welke waar en wanneer. We gebruiken ze al jaren. Allemaal.
 Soms vinden we dingen die bij elkaar passen, met een flinke tussenpoos. Zo nam ik eerst het grote bord mee van de straat. En een hele tijd later vond ik elders hetzelfde bord in een kleinere versie. Ze kunnen in de oven. Mooi setje, nietwaar?
 Ik schetste het al bij dag 41: met op straat gevonden dingen kun je – voor je gevoel – iets nonchalanter omspringen. Het werkt ook andersom: spullen die al half op hun retour zijn, kun je van de straat meenemen en op een waardige wijze echt aan hun einde helpen.
Zo doen we dat met dit plantentafeltje. Een ding van niks. Maar met een tafellakentje erover prima te gebruiken als balkontafeltje. We laten het in weer in wind buiten staan, lekker gemakkelijk. En als het ooit van ellende in elkaar zakt, gooien we het met een gerust hart in de kachel. Het heeft dan tot het bittere einde goed dienst gedaan. En wij hebben ons niet druk hoeven maken over een tafeltje dat geverfd, gelakt of binnen gezet moet worden.    Nog een recente aanwinst, door echtgenoot meegenomen uit een puinbak ‘voor mijn blog’.
We parkeerden het ding even in een hoekje van de kamer, tot nader order. Toen ik de stoel een keer als voetenbankje wilde gebruiken, legde ik er een kussentje op. Een dag later kozen de beide poezen hem uit als nieuwe favoriete slaapplek. Die zullen ze toch moeten opgeven, want binnenkort gaat ook deze stoel naar kringloop of Marktplaats.  De meeste spullen die ik in mijn gevonden-op-straat-serietje beschrijf, vonden we al langere tijd geleden. Maar intussen hebben we ook weer nieuwe dingen gevonden.
Gisteren zag echtgenoot twee pannenlappen in een puinbak. Hij nam ze mee: ‘voor je blog’, zei hij. Bij dezen dus. Ik vind ze erg lelijk, dus ik was ze en geef ze daarna aan de kringloop.  Drie van deze schaaltjes lagen bij het grof vuil, in een doos, vlakbij ons huis. Alweer jaren geleden. Ze zijn precies groot genoeg voor kaasstengels. Of voor reepjes paprika.
Ik heb er eens eentje in de magnetron gedaan, daar kon het dus niet tegen. Het voordeel van spullen van de straat is dat je er niet vreselijk voorzichtig mee hoeft te zijn. Als ze kapot gaan, is dat geen ramp. Ze zaten tòch al in hun reservetijd. |
AuthorIk schrijf hier over wat we allemaal op straat vinden: serviesgoed, meubels, geld. Over de leuke ontmoetingen die we in onze straat hebben. En over onze levenshouding: leven met wat zich aandient, met wat op je pad komt. Dat houdt in: openstaan voor wat je tegenkomt, op straat, overal. CategoriesArchives
November 2023
|
RSS-feed
